Contact

Zeestraat 84
2518 AD The Hague
Netherlands

Other locations ›

Madelein van der Velden

Neem zelf de leiding en zeg het voort…

De wekker gaat.
Het is half zeven, zaterdagochtend, 29 september.
Dag 3 van het Springtij festival.
Het festival over duurzaamheid en klimaat.

Half zeven, eigenlijk te vroeg voor een zaterdagochtend.
Maar niet als je op Terschelling bent. Niet als je bij Springtij bent.
Dan voelt vroeg opstaan heel natuurlijk.
Na het ontbijt spring ik op de fiets naar de Zandafgraving bij Halfweg.

Op weg naar de eerste sessies. Het is knisperfris, de lucht is helemaal blauw en de zon schijnt. Bij de Zandafgraving zit het publiek, politici, bestuurders, wetenschappers, bankiers, adviseurs en toezichthouders, buiten, op stoeltjes, of op de grond of op boomstammetjes. We kijken samen naar een door de zon verlicht podium van zand, met een decor van duinen, naaldbomen, duindoorns en helmgras. De huisband van Springtij, Rosehip zorgt voor de muzikale omlijsting. Een haast spirituele start van de dag.

Er zijn verschillende sprekers deze ochtend; zoals John Schellhuber (Potsdam Institute for Climate Impact Research), Bernice Notenboom (Journaliste), Hans de Boer (VNO-NCW) en Diederik Samsom. Elk met hun eigen verhaal en eigen invalshoek. De één wat somber en ernstig, soms alarmerend, de ander juist heel optimistisch en verrijkend.

Verrijkend is wat mij betreft het verhaal van Annemieke Nijhof van ingenieursbureau Tauw. In 2012 werd zij directeur bij Tauw. Het bedrijf stond er toen niet goed voor. Beetje zoals nu met het klimaat. Annemieke Nijhof vertelt dat ze ongeveer 3 maanden de tijd had om in te grijpen, om te reorganiseren. Eigenlijk was dat veel te kort om dat goed te doen. En te kort om iedereen daar in te betrekken. Maar het moest gebeuren. Ze heeft toen naar eer en geweten, met alles dat ze wist en had kunnen weten, in hele korte tijd, plannen gemaakt. En beslissingen genomen; de meeste goed, een aantal niet.  Toch is ze, nu, na zeven jaar, nog steeds de directeur van Tauw.  Van haar werd destijds verwacht, dat ze in hele onzekere tijden, op tijd beslissingen zou nemen. Om erger af te wenden. Als ze meer tijd had genomen, had ze wellicht minder fouten gemaakt, maar ze zegt ook dat het bedrijf dan niet meer had bestaan.

Wat heeft dat nu te maken met ons klimaat? Het heeft te maken met de paradox waarin we leven. Aan de ene kant de geweldige onrust over het klimaat en de enorme druk om snel in actie te komen, en de andere kant noodzaak om heel zorgvuldig leiding te nemen. Op weg naar de beste oplossing, op weg naar een mooiere toekomst. Ze is optimistisch omdat ze gelooft dat iedereen uiteindelijk het goede wil doen. Voor zichzelf, voor de kinderen en de kleinkinderen. En ze gelooft in de groei en de enorme voortgang van de technologie. Het is deze combinatie van het goede willen doen, en de vooruitgang van de technologie, die haar heeft overtuigd dat we heel snel, heel ver kunnen komen. Maar het werkt alleen als we allemaal leiderschap tonen. Niet alleen de politiek moet nu leiderschap tonen, maar iedereen. Daarom doet ze deze ochtend een oproep:

Laten we allemaal, als we weer thuis zijn, de komende maand, proberen 10 mensen te bereiken, die niet op Springtij zijn geweest. Want als we 10% van Nederland bereiken, en we kunnen deze 10% overtuigen van de noodzaak om vanaf nu echt beter voor onze aarde te zorgen…en we kunnen deze 10% ervan overtuigen dat er gedurende dit proces ook fouten gemaakt zullen worden, en dat we deze fouten moeten accepteren omdat deze er nu eenmaal bij horen…dan komt het goed. Laten we niet afhankelijk zijn van anderen, maar neem zelf de leiding!

Alle sprekers en alle deelnemers op Springtij stellen zich kwetsbaar en open op. Niet alleen deze zaterdagochtend bij de Zandafgraving, zoals Annemieke Nijhof, maar tijdens alle dagen. En dat werkt heel prettig. Men hoeft elkaar niet meer te overtuigen van het nut, of van de noodzaak of de urgentie. Iedereen is zich bewust van de grote opgave die ons voor ons ligt. En iedereen, somber of optimistisch, is bereid de schouders er onder te zetten. Samen. Met volle overtuiging. Nee, het is nog niet helemaal duidelijk hoe we het precies moeten aanpakken. En nee, het zal niet eenvoudig zijn. Maar de overtuiging, de passie en de bereidheid om samen te werken, stemt mij buitengewoon hoopvol en vol inspiratie.

Ik zal de komende maand de boodschap van Annemieke Tauw doorgeven aan een ieder die niet op Springtij is geweest. En zal een ieder meegeven dat het een mooie tijd is. Een tijd waarin we met elkaar, samen, kunnen zorgen voor een mooiere wereld!