Contact

Zeestraat 84
2518 AD The Hague
Netherlands

Other locations ›

Marcel Schuttelaar

Groen succes

Als student kocht ik mijn eten op de markt, bij de echte bakker en bij Albert Heijn. We hadden in Wageningen een mooi en gezellig AH-filiaal. Niet te groot, niet te duur en handig ingericht. Het kan natuurlijk zijn dat mijn geheugen herinneringen mooier maakt. De laatste jaren vind ik de winkels vooral blauw en strak. Ik mis iets. De warmte en gezelligheid van vroeger?

We zijn qua trends weer een beetje terug in de jaren zeventig. Alles is weer ‘puur natuur’, ambachtelijk en authentiek. Moestuinen hoort daar natuurlijk bij. Volkstuintjes heette dat toen. Mooi aangeklede stukjes grond, met een minihuisje of dito kas. Vaak op een marginale uithoek van de stad. Naast het spoor of op een toekomstig stukje bouwland. Ik had ook zo’n tuintje en heb daar veel plezier aan beleefd. Het is leuk zelf je eten te zien groeien. Maar de opbrengst was zo beperkt dat ik na een jaar of wat het toch aantrekkelijker vond mijn groenten op de markt of bij AH te kopen.

De huidige, nogal zakelijke uitstraling van de AH winkels past niet helemaal bij de neo-romantische onderstroom in de maatschappij. Dat weten ze bij AH natuurlijk ook. Hun nieuwste winkels hebben weer een veel warmere uitstraling. In dat licht zie ik ook de moestuinactie van het afgelopen voorjaar. Die getuigde van een goed gevoel voor timing van het maatschappelijk sentiment. En gaf tegelijkertijd weer een stukje warmte terug aan het merk. 44 Miljoen potjes met grond, zaad en gebruiksaanwijzing werden er verstrekt. De media stonden vol lofuitingen over deze actie die de jeugd weer in verbinding brengt met waar eten vandaan komt. Hoe groente geteeld wordt, hoe het groeit.

Ook bij ons thuis was er veel enthousiasme over de moestuintjes. Er werden driftig potjes gescoord, gevuld, gezaaid en vochtig gehouden. En vol verwachting dagelijks geobserveerd. We zijn nu een paar maanden verder. In tal van huiskamers zie ik die bruine potjes staan. Soms met sprietige sla- of tomatenplantjes, maar vaker zonder iets. Of zoals bij ons, een paar bakjes met 2 cm hoge kiemen, waarvan onduidelijk is, wat het is. De rest verdroogd en rijp voor de compost.

Bij de presentatie van de campagne heb ik me een beetje verbaasd over de keuze van de zaadjes. Een beetje kress, wat kruiden, sla en radijs, dat snap ik. Maar forse vruchtgroenten in een bakje van 4 bij 4 cm? Dat is vragen om teleurstelling. Het overpotten staat overigens netjes vermeld in de gebruiksaanwijzing, maar die lezen we niet. Dus zit ik al een maand te wachten op de stroom berichten over mislukte oogsten. “Huilende kinderen” en “boze ouders”. Trouw berichtte er onlangs over. Maar gelukkig genuanceerd.

Ik ga binnenkort eens aan de AH-directie vragen of de moestuinactie volgend jaar opnieuw op de planning staat. Er kan wel iets aan verbeterd worden, maar het blijft een mooi, warm initiatief. In tal van huishoudens is nu voor eens en altijd het besef doorgedrongen dat voor het telen van groente en fruit, zaad, grond, vocht, geduld en vakmanschap nodig is. Met een uiterst bescheiden opbrengst als resultaat. En misschien was dat wel het diepere doel van de actie. De klant teruglokken naar de groenten- en fruit afdeling van de AH. Gezond! Gezien de stijgende omzetcijfers van het afgelopen kwartaal is dat een groot succes… of moet ik zeggen een groen succes.

Deze column was zondag 7 juni te beluisteren bij radioprogramma Vroege Vogels. U kunt hier het fragment terugluisteren.


Thank you for your registration!
Invalid email address Back