Contact

Zeestraat 84
2518 AD The Hague
Netherlands

Other locations ›

Suzanne van der Pijll

De circulaire economie van voedsel

Na milieu, MVO en duurzaam is circulaire economie ineens het begrip dat overal opgang doet. Terecht, want de kringloop is de kern van ons bestaan. Van afval weer grondstof maken, niets mooiers dan dat. Voor voedsel is dat ingewikkeld, je eet het op en dan is het weg. Nuttig omgezet in energie om te leven en de restanten komen via stront en plas na de rioolzuivering weer terug als brandstof of meststof. Eigenlijk is er nooit echt iets weg.

Circulaire economie betekent afval wordt weer grondstof. In de dierlijke sector zo gewoon als het maar zijn kan. De darmen van het varken worden het velletje voor de worst, de huid van de koe gebruiken we voor schoenen en de mest is noodzakelijk voor de teelt van ruwvoer.

De laatste tijd zie ik veel voorbeelden voorbij komen van het toepassen van circulaire economie in een wat meer hippe en eigentijdse vorm. Hoogwaardige toepassingen van de bijproducten van voedsel. Een paar voorbeelden. Van de stengels van tomatenplanten of van paprikaplanten kunnen mooie en praktische handelsverpakkingen worden gemaakt. Duijvestijn en Schut papier laten dit zien. Grootschalige toepassing zit in het vat. Ook zijn de restanten van maïsplanten uitstekend geschikt als bioplastic voor bijvoorbeeld frisdrankflessen en worden de schillen van sinaasappels ingezet als veevoer of als geurstof voor zeep. Op steeds meer feestjes en partijen kom ik ze tegen; de hippe bakjes gemaakt van de bladeren van de bananenboom. Allemaal voorbeelden waarbij restproducten op een hoogwaardige wijze worden ingezet.

En zo zijn er nog veel meer voorbeelden, opvallende overeenkomst; van plantaardig materiaal dat eerst als overbodig gezien wordt, kunnen mooie zaken gemaakt worden die steeds weer producten uit de fossiele wereld vervangen. Want na (eindeloos) gebruik komen deze producten gewoon als compost weer in de kringloop terecht. Meer circulair kan bijna niet.

Met creatieve denkers, kunstenaars en vakmanschap zijn de toepassingen bijna oneindig. Zo zag ik laatst bij een ontwerper die met leer werkt, dat je van de huid van roggen prachtige placemats kunt maken, ook een zeebaarshuid schijnt geschikt te zijn voor een handtas. En kalkoen- en kippenpoten kunnen na een looiingsproces dienen als verfraaiing van tassen en jassen.

Het klinkt wat cru en vreemd, misschien een beetje Lady Gaga-achtig, maar als we ook de bijproducten van ons voedsel volledig en hoogwaardig gaan gebruiken, dan komt die circulaire economie vanzelf dichterbij. En daar doen we het toch voor.

Deze column is verschenen op de website van VMT: het vakblad voor professionals uit de voedingsmiddelenindustrie.


Bedankt voor je inschrijving!
Er is een ongeldig emailadres ingevuld. Terug